سراب لبخند

X

سراب لبخند

ادبی


	*در من ترانه های قشنگی نشسته اند* *انگار از نشستن ِ بیهوده خسته اند* *انگا ر سالهای زیادی ست بی جهت* *امید خود به این دل ِ دیوانه بسته اند* *ازشور و مستی ِ پدران ِ گذ شته مان* *حالا به من رسیده و در من نشسته اند ...* *من باز گیج می شوم از موج واژه ها* *این بغضهای تازه که در من شکسته اند* *من گیج گیج گیج ، تورا شعر می پرم* *اما تمام پنــــجره ها ی تــو بستـــه اند* \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در دوشنبه بیست و یکم آذر 1390 \|


	باغ نگاه گل مــی کنـــد به باغ نگـاهت جـوانیم وقــتی بروی دامـــن خـــود می نشانیم داغ جنون قـــطره ی اشــکم به چشم تو هر چند از دو چـشم خودت می چکانیم مـن عابـــر شــکســته دل خـلوت تو ام تا بیـکران چشــم خـــودت مــی کشانیم یک مشـت بغض یخ زده تفسیر می کند انـــــدوه و درد غربــت بــی همــزبانیم وقــتی پـرید رنگ تو از پشت قصه ها تصــویر شد نهـــایت رنـــگــین کـمانیم تو، آن گلی که می شــکفی در خیال من پُر می شود زعطر خوشــت زنــدگانیم در کـهــکشان چـشم تو گم می شود دلم سرگـشتـــه در نــــهایــتی از بی نشانیم زیــبـــاترین ردیف غـــزلهای من توئی ای یـــــار ســــرو قـــامت ابـرو کمانیم حـــالا بیـــا و غــربت ما را مرور کن ای یــــادگــــــار وســعت جوانیم سبـز \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در دوشنبه بیست و یکم آذر 1390 \|


	تندیس حظور حس می کنم حریر حضورت را در لحظه های سختی تنهایی بوی تو در فضاى زمان جارى ست مانند عطر پونه ى صحرایی در برف زارِ سردِ دلم کرده ست اى نرگس بهارى من سبزت تقدیر ، این مقدّر بى برگشت، تقدیر، این سفیر اهورایى می گوید از یکی شدنم با تو احساسم ، این لطافت سحرانگیز، حسّم به من دروغ نمی گوید درپیشگاه اقدس شیدایى بوی تو را شنیده ام از باران، بارانِ چشم هاىِ غزلْ کاران در آبسال سبز غزل کاری با رمزِ صبح شرجى ِرؤیایی آتش زدى به ظلمت ایمانم ، برداربستِ طاقت ِ بنیانم با چشم و روى ِ روشن ِ خورشیدى ، با گیسوى طنابى یلدایى عاشق که مى شدم نهراسیدم از فتنه هاى واهى بدنامى از آن که گفته اند که مى ارزد ، عاشق شدن به فتنه ى رسوایى \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در دوشنبه بیست و یکم آذر 1390 \|


	سکوت همدم بی نهایت من چگونه بسازم به رسم روزگار/ چگونه گریه نگیرد نگاه مرا/تو ای تمام حسرت لحظه های من/بهار بی طلوع خزان گرفته به یاد/کدام ره به سوی تو سوق میدهد مرا/سکوت بی نهایت من به یاد توست/که در سکوت ز زمان جدا شدی/سراب خاطره هایم فدای رفتنت/چه میشد اگر جاودانه شوی/به قاب ز لبخند شکسته دلم/نهایت تمنا خیال دیدن توست/ز آتش به آسمان کشیده زمان/سراب لبخند فدای تو باد/که لحظه ای نگاه تو مرحمی نهد/ به کهنه زخم نمک گرفته من/ بدان که سوخت پر پروانه از بر شمع/تو هم رها نشوی ز خاطرم/تو ای تمام ...................................................... دلم. سکوت همدم بی نهایت من .............................. \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در یکشنبه سیزدهم آذر 1390 \|


	سپاس ممنون از لطف تمامی دوستان اهل دل \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در شنبه دوازدهم آذر 1390


	یاوه های عاشقانه سکوتم مبهم و دردم وصالت/تمام حرف من یک دم خیالت/به دنبال سراب ارزوها/به هرسو گشتم و گفتم ز خالت/نه اشکی بهر دیدارت/ نه یادی سوی دلدارت/کدامین منطق عشقی/ جفابامن شده کارت/سزاوار بلا بودم/به عشقت مبتلا بودم/تمام حسرتم این بود/ که ازتو من جدابودم/سحر بیگانه باخویشم/به شب دلدار درویشم/گهی سرگشته از محنت/بسان مست اندیشم/که ای دلبرده از دستم/بدان کز عشق تو مستم/سراپایم وجود تو/نبودی ساده بشکستم/کنون با ما جفا کردی/شکستی تو .صفا کردی/ندانستی که در قلبم/چه بودی تو .چها کردی/به چشمانت گرفتارم/به زلفت سست و بیمارم/نهان در خلوت کویت/تمنای تو را دارم............................کدامین سو سراغ از تو بگیرم که از اعماق چشمانم چو رودی اشک میبارد...................................................................................................................... \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در جمعه یازدهم آذر 1390 \|


	عاشورای حسینی روزگار عجیبیست......میکشیم با نگاهمان/میکشیم با زبانمان/میکشیم با دستانمان/میکشیم با گناهمان/میکشیم با................................وچگونه خویش سیه پوش عزایش میشویم/حسین (ع)راکشته ای مظلوم مینگریم و بر مظلومیتش گریه میکنیم/غافل از مکتب حسین/غافل از مذهب حسین/سیه پوش عقاید خویشیم نه حسین/وچگونه میگذرد که خویش سیه پوش خویشیم/ \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در پنجشنبه دهم آذر 1390 \|


	کاش............................ کاش میشد که بنای دلمان خاک نبود سینه از درد فراق گلمان چاک نبود میگذشتیم به هر خاطره از یاد چو رود کاش این اشک غمین از دل غمناک نبود سهم پروانه اگر نیست چرا سوخت خدا کاش این قسمت تلخ از دل افلاک نبود کنج ویرانه دلم سوخته از داغ گلم کاش و ای کاش که غم میوه این تاک نبود کاش در راه رسیدن به تو ای خالق من مصطفی این گل ما عاشق و بی باک نبود سان دیوانه به دیدار نظر دارم هنوز کاش و ای کاش نگاهش زپس قاب نبود کاش ای جان برادر همه دلخوشیم وعده دیدنت هر هفته سر خاک نبود رفتنت سخت و جگرسوزو نه باور گردد ای فلک سهم گلم اینهمه خاشاک نبود \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در پنجشنبه دهم آذر 1390 \|


	چشمان انتظار گاه شاید یک نسیم خسته زتکرار بر گونه هایمان موج سواری کند.یادمان باشد که نشکنیم .سکوت باطراوت نسیم را............که درد لحظه هایمان را قسمت نکنیم...........................و شاید بسته به آواز یک قناری......................نرقصانیم.پلکهای خسته ز انکار را............................بر بال قاصدک تیر نکوبیم........................................بشکنیم یا نه نشکنیم...................قلب خاطره های زمان را.................به کدامین سو مینگریم...................................................که چشم هایمان بارانیست...................................کویر خاطرات وجودم فدای لحظه های شما....................... \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در پنجشنبه دهم آذر 1390 \|


	بهت زده در فراق برادر چگونه بسازم........ از برای تو عزیزم به کجا کوچ کنم یاد آن چهره زیبا چو فراموش کنم تو که دیریست به قلبم هوس دیدن تو گو چگونه تش این واقعه خاموش کنم زود بودازبرتوبال زدن در ره عشق لب به گفتارگشا تاکه به دل گوش کنم کفرباشدبه خدا ورنه چه حاصل زفراق مصطفی داغ تورا با چه فراموش کنم میرودهرنفسم ازتن بی روح به آه حسرتت رابه کدامین نگهت پوچ کنم روزرادل به شب امید دهم تا که دمی شاید ازخواب به آغوش تو من کوچ کنم روزگار ازپی نامردی خودزود گذشت شرط باشدکه همه عمرسیه پوش کنم یادهرخنده تو گریه هرلحظه ماست زهراین حادثه راگوکه چسان نوش کنم ماتمت حاصل عمری هوس وخاطره بود آرزوهای قشنگت چو فراموش کنم \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در دوشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1390 \|


	رنگین کمان خیالم به رعد روزگارشکست برناباوریهایم نگریستم که چسان غم انگیز ترین خزان عمر بر یاسمن گذشت و من هم اکنون با یاد نگاهش نگرانم......... به ترنم نگاهش سوگند بر لوح دلم رشک نبودش جاریست \|+\| نوشته شده توسط محمد یوسفی در دوشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1390 \|